Toilet Planet -- ดวงดาวดวงนั้น

posted on 12 Aug 2008 10:07 by tamamaizang1

บันทึกเริ่มต้นการเดินทางสู่... Toilet Planet

          8/8/08

          หวัดดี ทุกท่านที่เข้ามา ขอต้อนรับสู่... Toilet Planet ดวงดาวที่คุณและคุณและคุณและคุณๆและตัวผม อาจจะยังไม่รู้จักมันเท่าไหร่ ผมว่าไม่มีใครเคยรู้จักหรอก เพราะขนาดตัวผมเองก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน มีน้อยคนนักที่ได้ไปยัง Toilet Planet แล้วได้กลับมาเล่าถ่ายทอดในสิ่งที่ได้เจอะเจอมา ที่จริงแล้วไม่เคยมีใครได้กลับมาต่างหากหล่ะ คุณอยากถามว่าผมกลัวที่จะต้องไปยัง Toilet Planet ไหม ใช่รึปล่าว จริงๆแล้วผมก็กลัวนะ เพราะไม่รู้ว่าผมจะต้องไปเจอะเจอกับอะไรที่นั่น ผมอาจจะได้พบกับเพื่อนๆ ที่ได้เดินทางไปยังที่นั่นก่อนผมก็เป็นได้หรืออาจจะไม่พบใครเลยสักคน

          บันทึกนี้เป็นบันทึกก่อนที่ผมจะออกเดินทาง ผมเตรียมใจมาตั้งนานแล้วว่าต้องมีสักวันที่ผมจะต้องไปที่นั่น และเพื่อที่จะบอกถึงเรื่องราวของผมให้ผู้ที่อยู่ข้างหลังได้รับรู้ ผมจึงเริ่มที่จะเขียนมันขึ้นมา

          ผมเป็นใคร... จริงๆแล้วผมไม่ใช่สิ่งมีชีวิตหรืออะไรที่คุณคิด(หรืออาจจะคิดถูก)ในดาวดวงนี้หรอก ผมไม่สามารถที่จะลุกขึ้นมาเขียน หรือพร่ำพรรณาอะไรแบบนี้ได้เอง ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้เจ้าของบลอกมันสร้างผมขึ้นมา ทำไมมันต้องสร้างผมขึ้นมา ผมไมรู้ แล้วไอ้ Toilet Planet เนี่ยมันจะเป็นคนสร้างขึ้นมาเองอีกรึปล่าวผมก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ เอาเป็นว่า ตอนนี้ผมมีชีวิต ผมคิดได้ ผมเขียนได้ ผมพร่ำพรรณาได้ อยู่ที่พวกคุณแล้วหล่ะว่าอยากรู้ไหมว่าผมจะเป็นยังไงต่อไป ตอนนี้ผมยังบอกไม่ได้หรอกนะ เพราะผมก็ยังไม่รู้เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปว่าจะเป็นยังไงเหมือนกัน เพราะตั้งแต่ผมถูกสร้างขึ้นมาก็ไม่เคยที่จะรู้อะไรเลย

          ผมเป็นตัวอะไรหน่ะเหรอ อืมเอาไงดีหล่ะ เอาเป็นว่าอ่านจบแล้วค่อยบอกก็ได้หนิเนาะ ผมกลัวว่าพวกคุณอาจจะรังเกียจและไม่พยายามอ่านในสิ่งที่ผมตั้งใจเขียนขึ้นมานี้ก็ได้

          ผมอาศัยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากในความคิดของผมที่คิดเอาเอง แต่ถ้าคุณเห็นเธอคุณอาจจะไม่คิดแบบผมก็ได้ (จริงๆผมก็ไม่เคยเห็นเธอหรอก เพราะผมต้องอยู่ในที่เฉพาะไม่สามารถที่จะเห็นเธอได้) เพื่อนๆของผมที่อยู่ด้วยกันมาตอลด ถูกเธอส่งออกไปยัง Toilet Planet ทุกวันๆ แต่ทำไมเธอไม่ส่งผมไปสักที ผมได้เจอะเจอเพื่อนใหม่เยอะแยะ แต่ทุกคนก็จากผมไปในเวลาอันรวดเร็ว ผมเฝ้าแต่รอ... รอว่าเมื่อไหร่ผมจะได้ตามเพื่อนของผมไปสักที

          ผมยังจำได้ดีในครั้งแรกที่ผมได้เข้ามาอยู่กับเธอ เธอจับผมลงไปในถ้ำที่มีหินงอกหินย้อย สีขาว สีเทาเต็มไปหมด พวกมันขยับตัวขึ้นลงๆเป็นจังหวะ กระทบกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ผมเอี้ยวตัวหลบไปทางซ้ายที ทางขวาที อย่างเป็นจังหวะ ผมรอดจากการโดนบดให้แหลกละเอียดแต่เพื่อนๆผมที่เข้ามาพร้อมกันต้องสังเวยร่างกายให้กับการกระทำของเธออย่างโหดเหี้ยม ยังไม่ทันที่จะได้ล่ำลาก้อนน้ำก๋อนมหึมาก็ถ่าโถมเข้ามา ผมกับบรรดาร่างของเพื่อนๆที่แหลกเหลว ไหลลงไปรวมกันยังท่อสีดำที่มืดสนิทมองไม่เห็นทางออก ผมล่องลอยตามสายน้ำที่ไหลวนอย่างบ้าคลั่งไปตามท่อที่คดเขี้ยว โดยที่ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว สติของผมเริ่มเลือนลาง ผมไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน แล้วมาตื่นอีกทีเมื่อไหร่ สถานที่ๆผมอยู่ตอนนี้คือที่ไหนมันมีแต่น้ำเต็มไปหมด ผมเริ่มที่จะแสดงอาการหวาดกลัวออกมา ในตอนนั้นร่างกายของผมหนาวสั่น ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามที่ใจต้องการ ผมเริ่มที่จะตะเกียกตะกายว่ายเข้าหาฝั่งที่เห็นอยู่ใกล้ๆเพื่อพักผ่อนและทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น  ผมทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรงทันทีที่ตัวของผมแตะยังพื้นผิวของฝั่ง ผมหลับไปตอนไหนไม่รู้ ผมว่ามันคงนานมาก เพราะเมื่อผมตื่นมาอีกที ผมก็มาอยู่ตรงนี้ ผมไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน แต่ผมเรียกมันว่า "Spa" มันทำให้ผมรู้สึกดี ผมไม่ต้องเดินทางไปไหนอีก อยู่เพื่อรอที่จะไปยัง Toilet Planet แล้วเรื่องราวเกี่ยว Toilet Planet มันเป็นยังไง มีใครมาบอกผมถึงการมีอยู่ของดาวดวงนี้ ผมไม่รู้ว่ามีใครบอกผมคิดว่ามันน่าจะเป็นไปตามสัญชาตญาณของเรามากว่าที่จะต้องรับรู้ถึงการมีอยู่ของดาวดวงนั้นเมื่อมาอย่ที่ตรงนี้ ผมได้แต่เฝ้ารอ และมองดูเพื่อนๆของผมที่ต่างพากันเดินทางไปยังดาวดวงนั้น

          ผมมาลองคิดๆดูแล้วว่า ถ้าผมต้องเดินทางไปยังดาวดวงนั้นจริงๆ ผมจะเขียนบันทึกต่อได้ยังไง ให้ผมเดินทางไปถึงที่นั่นก่อนแล้วกันแล้วผมจะรีบมาเขียนบอกว่าการเดินทางไปยังที่นั่นมันเป็นยังไง และ Toilet Planet มันเป็นดาวแบบไหน ถึงตอนนั้นผมคงไม่สลายหายไปกับแรงกดของอากาศที่อยู่รอบกายหรอกนะ ขอภวนา

          แล้วผมจะกลับมาเขียนใหม่เมื่อผมไปถึงที่นั่นผมสัญญา

เธอ...ผู้ไม่เคยท้อ

posted on 11 Aug 2008 09:29 by tamamaizang1

มีเรื่องเล่าจากดวงดาวอันไกลโพ้นถึงเธอคนหนึ่ง...

เธอ... เป็นผู้หญิง แน่หล่ะ เธอไม่ได้มาจากดวงดาวดวงนั้น แต่เธออยู่ในดวงใจของทุกคนที่มีเธออยู่

เธอ... คือผู้ที่ถักทอสายใยให้ตั้งแต่มนุษย์ทุกคนยังเป็นไข่อยู่ในท้องของเธอ

เธอ... คือผู้ที่คอยโอบอุ่นไอ ดูแลให้ความอบอุ่น แก่มวลมนุษย์ทุกคน

เธอ... ให้ความรักและเอาใจใส่ ไม่เคยปริปากบ่น เพื่อให้ลูกของเธอมีความสุข แม้ว่าเธอจะเหน็ดเหนื่อยสักเพียงใด

เธอ... ผู้มีความรักให้ตลอดเวลา

เธอ... ผู้เป็นที่หนึ่งในดวงใจ

เธอ... ผู้ไม่เคยร้องขอหรือทวงคืน

เธอ... ผู้ไม่เคยฝืนใจที่จะทำ

เธอ... ผู้มีความสุขตลอดเวลา

เธอ... คือผู้ให้

เธอ... ไม่เคยร้องของต่อสิ่งใด

เธอ... มีสายใยรักที่ม่สิ้นสุด

แม้นี่จะเป็นมุมมองจากดาวดวงอื่นที่อยู่ไกลโพ้น สำหรับเธอ... แต่คุณและเรา ต่างก็รู้ว่าเธอทำอะไร อยู่ที่ไหน เธอให้ความรักเรามาเท่าไหร่ เธอไม่เคยร้องขออะไร เธอผู้ที่ให้เราตลอดเวลา เธอคอยดูแลเราอยู่เสมอ

แล้วเราหล่ะ ตอนนี้ ได้ทำอะไรเพื่อเธอบ้าง อย่ารอ... เพราะอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำอะไรให้เธอเลยก็ได้

แค่ความรัก ให้แก่เธอ ผู้เป็นแม่ แค่นี้เธอก็ดีใจแล้ว

 บอกรักแม่ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้บอก

edit @ 11 Aug 2008 16:27:57 by Farbo Onthechop